Reflexintegratie

Sinds april 2014 ben ik gefascineerd geraakt door reflexintegratie. Ik zag en voelde wat het deed. Ik ontdekte hoe belangrijk goed geïntegreerde reflexen zijn. Ik ontdekte dat bij heel veel problemen nog actieve reflexen een groot deel van de oorzaak zijn. Dat reflexen de basis zijn van alles. Gelukkig leerde ik ook dat er wat aan te doen is, als reflexen nog heel actief zijn. En ik leerde hoe ik dat kon doen. 

Vanaf die tijd heb ik op dit gebied meerdere bere-interessante cursussen gevolgd. Bij elke cursus ontdek ik het belang van beweging en daardoor het maken van nieuwe verbindingen richting de hersenen, waardoor veel problemen verminderd kunnen worden. En, wat ik jaren geleden nooit had gedacht, ik werk nu met lichamen. En eigenlijk heb ik maar één doel: het ontspannen en in balans brengen van het lijf en de hersenen. En dat kan bij zowel kinderen als bij volwassenen.

Hoe zit het dan met reflexen?

Reflexen hebben we allemaal. Het knipperen van je ogen is een reflex. Het uitsteken van je handen als je een bal snel aan ziet komen is een reflex. We hebben zelfs reflexen nodig om te staan en te zitten.

Op zich niks ingewikkelds zou je zeggen. Het klinkt heel logisch. En dat is het eigenlijk ook. Reflexen zijn automatische bewegingen. Het gaat helemaal vanzelf. Je hoeft er niet over na te denken. Er gebeurt iets en jij reageert. Dat is een reflex.

De allereerste reflexen ontstaan al heel vroeg tijdens de zwangerschap. Al met zo’n 5 weken. Vaak weet je nog niet eens dat je zwanger bent en ondertussen gebeurd er al ontzettend veel in je buik. De foetus begint al te bewegen. Eerst heel klein en hoe grote het wordt hoe mee bewegingen erbij komen. Al die bewegingen gaan vanzelf, in een reflex, en ze worden tijdens de hele zwangerschap door geoefend.

De reflexen zijn nodig om de geboorte goed door te komen. Ze helpen de baby en daardoor ook de moeder om door het geboortekanaal te komen. En ze helpen de baby om de eerste maanden van hun leven te overleven. De reflexen zijn die eerste maanden dan ook het meest actief. Denk maar eens aan de handjes. Als je een vinger in de handjes legt, gaan vanzelf de handjes dicht. Ze knijpen echt een beetje. Ze weten alleen nog niet precies hoe ze los moeten laten. Dit knijpen is een voorbeeld van een reflex.

Na een aantal maanden ontdekt de baby het lijf steeds meer. En de omgeving. Het ontdekt dat het zelf, bewust, kan reageren op geluid, op wat het ziet, op de mensen om hem heen. Langzaam gaan de automatische bewegingen over in bewuste bewegingen. De reflexen verdwijnen naar de achtergrond. Ze zijn niet meer zo nodig. Behalve in geval van gevaar, dan komen ze weer (even) tevoorschijn.

Wat veel mensen niet weten is dat bij bijna iedereen wel een aantal reflexen actief blijven. Dat is niet erg op zich, zolang je er geen last van hebt. Maar veel mensen en vooral ook kinderen, hebben er wel last van. Vaak zonder dat ze het in de gaten hebben, omdat ze niet weten wat reflexen zijn en wat ze doen. Logisch dus. Maar wel onhandig. Want als je niet weet dat het reflexen zijn die je zo in de weg zitten, dan kun je wel eens gaan denken dat het aan jou ligt. Dat je onhandig bent, dan je niet slim genoeg bent, dat je nou eenmaal gewoon zo boos bent.

En dat is zo jammer, want het haalt je naar beneden. Anderen gaan misschien op je mopperen. ’Weet je het nou nog niet?’ ‘ Denk na bij de dingen die je doet’. ‘Zit nou toch eens stil.’ ‘ Concentreer je eens wat beter.’

Herkenbaar? Dit zijn maar een paar dingen die lastig kunnen zijn. Reflexen kunnen echt vervelend zijn. Vooral als het primaire reflexen zijn, die in het begin actief moesten zijn en nu niet meer. Ze hebben meer effect dan wij met z’n allen denken. Tijd om het bekender te maken en te laten weten dat dit bestaat. En dat er, gelukkig, heel vaak iets aan te doen is.

Hoe fijn is het als onze kinderen, of wijzelf ontdekken dat we er (nog) niks aan kunnen doen, dat we doen zoals we doen. Dat er een reden voor is.

In mijn praktijk kijk ik samen met de kinderen en de ouders naar oa de reflexen. Zijn ze nog actief? Wat is er aan te doen? Hoe zorgen we ervoor dat het lichaam en het hoofd wat meer rust krijgen. Hoe zorgen we ervoor dat de stress verminderd.

Ik werk met ‘losse’ reflexen, maar ook met een aantal protocols. Zo is er een protocol voor Tactile integratie. Dit is voor mensen/ kinderen met een overgevoelige huid. Ook voor mensen die ontzettend veel stress in hun lichaam voelen of gewoon eens heerlijk willen ontspannen is dit een hele fijne behandeling.

Een ander protocol werkt voor mensen met trauma’s. Voor PTSS. Niet alleen agenten en soldaten hebben daar last van, maar ook kinderen kunnen al enorm veel trauma in hun lijf hebben opgeslagen. Zelfs al tijdens de zwangerschap. Tijdens deze behandeling gaan we niet duiken in het verleden. Dat zou een cognitieve behandeling zijn. Nee, we gaan met het lijf aan het werk. Het lijf, waar alle stress en trauma opgeslagen zit. Door het lichaam de diepe ontspanning te laten ervaren, komt er rust. En voelt men zich veel en veel beter.

Wat er nodig is bij een behandeling is voor iedereen anders. Vaak test ik aan de hand van spiertesten wat er nodig is. Door de spiertesten kom ik sneller tot de kern van het probleem. Zo kunnen we sneller stappen maken. Stappen in de goede richting, naar de toekomst. Naar een meer ontspannen en positievere toekomst. Daar doe ik het voor.

BewusteOuders.com

Gaby Lawant-De Rapper

Herenwal 69

8441 BB  Heerenveen

Bewusteouders.com | Herenwal 69 | 8441 BB Heerenveen | 06-42323462

Alle rechten voorbehouden - © 2017